Μαμ κοκό και νάνι

ΝΑ ΜΙΑ ΠΙΤΣΑ

Πληθωρική με καυτή γεύση που όλοι θέλουν να την γεύονται, αφράτη με μπόλικα υλικά, ποιά μπορεί να είναι;
Η πίτσα φυσικά που η ιστορία της ξεκινά από τους Αρχαίους Έλληνες και όχι από τους Ιταλούς. Οι  Έλληνες τότε έψηναν στρογγυλά, μεγάλα ψωμιά 
και επίπεδα, τους ''πλακούντες'', στα οποία πρόσθεταν διάφορα υλικά όπως σκόρδο, ελιές, λάδι, την εμπολούτιζαν με μπαχαρικά, διάφορα βότανα,
κρεμμύδια και άλλα υλικά της αρεσκείας τους. Γενικά ανέπτυξαν μια μεγάλη παράδοση στην προετοιμασία των πιτών. Εκτός τα λεγόμενα αχίλλεια κάτι ειδικές κριθαρένιες πίτες, υπήρχε επίσης η μάζα, μια μεγάλη πίτα που αποτελείτο από μια ζύμη από κριθαρένιο αλεύρι με νερό και κρασί και η πλακούς, μια στρογγυλή πίτα με τυρί, η οποία είχε γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στην Αθήνα.Tον 6ο αιώνα π.Χ. οι στρατιώτες του Δαρίωνος, έψηναν πάνω στις ασπίδες τους,  λεπτό επίπεδο ψωμί με  τυρί. Τον 3o αιώνα π.Χ. ο Porcius Cato, γράφοντας την πρώτη ιστορία της Ρώμης, σε ένα σημείο αναφέρει πως έτρωγαν λεπτό ψωμί με  λάδι, βότανα και μέλι και τα έψηναν σε πέτρα. Τον 1ο αιώνα π.Χ. ο ξακουστός μάγειρας των Ρωμαίων Απίκιος, γράφει στο βιβλίο του μια συνταγή με ψωμί και πάνω του σκόρδο, λάδι, κοτόπουλο, τυρί και πιπεριά. Το δρόμο της η πίτσα ή κατά τους Ρωμαίους placenta από όπου πήρε το όνομά της, (picea) δηλαδή αρτοσκεύασμα με διάφορα υλικά σε ρευστή μορφή, για την  Ιταλία τον πήρε τον 18ο αιώνα. Εκεί πουλιόταν στις αγορές και αξία πήρε όταν δοκίμασε η βασίλισσα Μαργαρίτα κατά την περιήγησή της μαζί με τον σύζυγό της UMBERTO 1, στο Ιταλικό Βασίλειο. Η Μαργαρίτα ξετρελλάθηκε με τη γεύση αυτού του ταπεινού ψωμιού. Παρά τα αρνητικά σχόλια που την κατακεραύνωναν  επειδή τολμούσε να γεύεται αυτή τη συνταγή των φτωχών,  έδωσε εντολή σε έναν φούρναρη από τη Νάπολη τον Rafaelle Esposito,  να φτιάξει διάφορες γεύσεις με αυτό το στρογγυλό, επίπεδο ψωμί.
Εκείνος για να την τιμήσει έφτιαξε μια πίτσα με τα χρώματα της Ιταλικής  σημαίας. Πρόσθεσε βασιλικό (πράσινο), μοτσαρέλλα (άσπρο), ντομάτα (κόκκινο). Αυτή έγινε και η αγαπημένη πίτσα της Μαργαρίτας. Ετσι προς τιμήν της, ονομάστηκε Μαργαρίτα.

Μαγειροπροξενιά

ΧΩΡΙΑΤΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ

Το πιάτο γέμισε ελαιόλαδο...
-Έλα είπε το κρεμμύδι.
-Έλα είπε η ντομάτα.
-Αχ αχ,  έκανε το αγγούρι.
-Στάζω είπε η ελίτσα
-Φρ φρ,  έκανε η ριγανίτσα.
Άναψε η πράσινη πιπερίτσα και κόπηκε σε λωριδούλες.
-Έτοιμη είμαι φώναξε η σαλάτα.
-Έι γλυκομίλησε η φέτα. Είμαι και εγώ εδώ. Άφησέ με χωριατούλα να σε αλμυρίσω.
-Και δεν έρχεσαι, της είπε η χωριάτικη σαλάτα. Έλα και εσύ στην αγκαλιά μου.
Τα άκουσε αυτά στο ντουλάπι ...

περισσότερα>